Pasożyty u koni to temat, który nie może zostać zignorowany przez żadnego właściciela konia. Warto znać główne rodzaje pasożytów mogące zagrażać zdrowiu naszych czworonożnych przyjaciół, a także sposoby ich zapobiegania i leczenia. Oto krótki przegląd kilku najczęściej spotykanych pasożytów, które mogą atakować konie.
1. Słupkowce niemigrujące (małe słupkowce)
Małe słupkowce, czyli Cyathostominae, to pasożyty, które zarażają konie na pastwiskach. Inwazja następuje, gdy koń połknie larwy trzeciego stadium (L3) pasożyta, które następnie rozwijają się w jelitach. Objawy zarażenia nie pojawiają się od razu –koń zaczyna wydalać jaja dopiero po 6-14 tygodniach od zarażenia. W związku z tym leczenie oraz środki zapobiegawcze powinny być stosowane już u źrebiąt w wieku około dwóch miesięcy. Ze względu na powszechne występowanie oporności na środki przeciwrobacze, ważne jest, by ograniczyć częstotliwość leczenia do możliwego minimum, unikając jednocześnie ryzyka rozwoju zarażenia objawiającego się klinicznie.
W obecnych warunkach epidemiologicznych w większości krajów europejskich, gdzie intensywność inwazji małych słupkowców jest niewielka lub umiarkowana, właściwym rozwiązaniem jest leczenie źrebiąt i roczniaków co trzy miesiące. Konie dorosłe mogą być odrobaczane tylko dwa razy w roku. W przypadku braku dużych (migrujących) słupkowców, wystarczy jedno leczenie rocznie, pod warunkiem, że wyniki badań próbek kału nie wskazują na konieczność kolejnego odrobaczania, a w danym gospodarstwie przestrzegane są odpowiednie procedury kwarantanny.
2. Słupkowce migrujące (duże słupkowce)
Duże słupkowce, takie jak Strongylus vulgaris, S. edentatus i S. equinus, to pasożyty, które migrują w organizmach koni, uszkadzając różne organy. Larwy migrują przez naczynia krwionośne, wątrobę i inne tkanki, co prowadzi do poważnych uszkodzeń. Zwłaszcza S. vulgaris jest uznawany za największe zagrożenie dla zdrowia koni. Zarażenie dużymi słupkowcami wymaga dłuższego okresu inkubacji choroby, a leczenie jest kluczowe, aby uniknąć powikłań takich jak zapalenie tętnic czy inne zmiany w narządach.
3. Glisty końskie
Glisty, takie jak Parascaris equorum czy P. univalens, to kolejne pasożyty, które często atakują młodsze konie, szczególnie w wieku źrebięcia. Mierzą one nawet do 50 cm długości i mogą produkować setki tysięcy jaj dziennie zanieczyszczających środowisko. Glisty mogą prowadzić do problemów z apetytem, kaszlem, a w ciężkich przypadkach – do niedrożności jelit. Właściwe leczenie, w tym regularne badania kału, pozwala kontrolować rozprzestrzenianie się tego pasożyta.
Badanie parazytologiczne – poznaj szczegóły
4. Tasiemce
Tasiemce, takie jak Anoplocephala perfoliata i Anoplocephala magna, również są SPORYM zagrożeniem dla koni. Zarażenie tymi pasożytami następuje na pastwisku przez spożycie roztoczy, które są żywicielami pośrednimi Anoplocephala spp. Tasiemce mogą powodować podrażnienia jelit, kolki, a w niektórych przypadkach – uszkodzenia układu pokarmowego. Leczenie polega na stosowaniu środków przeciwpasożytniczych, a najlepszą profilaktyką jest kontrolowanie środowiska, zwłaszcza pastwisk.
5. Gzy końskie
Gzy końskie to owady, które atakują konie latem, składając jaja na ich skórze. Po wylęgnięciu się, larwy dostają się do jamy ustnej konia, a potem do żołądka, gdzie mogą powodować stany zapalne błon śluzowych. Gzy są mniej patogenne, ale mogą wywołać ból i trudności w połykaniu. Regularne czyszczenie koni z jaj gzów oraz dbanie o ich środowisko pomoże ograniczyć ryzyko inwazji.
6. Węgorek (Strongyloides westeri)
Węgorek to pasożyt, który najczęściej atakuje młode konie. Zarażenie może nastąpić przez kontakt z zanieczyszczoną skórą lub spożycie mleka matki z formami inwazyjnymi pasożyta. U młodych koni może powodować biegunkę, utratę apetytu i letarg. Warto przestrzegać zasad higieny na pastwisku oraz stosować środki przeciwpasożytnicze, aby zminimalizować ryzyko zarażenia.
Jak zaten zapobiegać inwazjom pasożytniczym u koni?
Najlepszym sposobem zapobiegania pasaożytniczym inwazjom jest regularne badanie próbek kału oraz stosowanie środków zapobiegawczych w odpowiednich odstępach czasowych. Warto dbać o higienę pastwisk, kontrolować stan zdrowia koni i, jeśli to konieczne, stosować leczenie przeciwpasożytnicze. Pamiętaj, aby przestrzegać zaleceń weterynarza i nie leczyć nadmiernie koni, aby nie wywołać oporności na środki odrobaczające.
Dbaj o zdrowie swoich koni i pamiętaj, że odpowiednia profilaktyka może zapobiec wielu problemom zdrowotnym!
Zapoznaj się z ofertą naszych badań
Parasites in horses are a topic that no horse owner should ignore. It is worth knowing the main types of parasites that may threaten the health of our four-legged friends, as well as the methods of prevention and treatment. Here is a short overview of several of the most common parasites that can affect horses.
1. Non-migrating strongyles (small strongyles)
Small strongyles, or Cyathostominae, are parasites that infect horses on pastures. Invasion occurs when a horse ingests third-stage larvae (L3) of the parasite, which then develop in the intestines. Clinical signs do not appear immediately — the horse starts shedding eggs only 6–14 weeks after infection. Therefore, treatment and preventive measures should be used already in foals at around two months of age. Due to the widespread occurrence of resistance to anthelmintics, it is important to limit the frequency of treatment to the necessary minimum while avoiding the risk of developing a clinically apparent infection.
Under current epidemiological conditions in most European countries, where the intensity of small strongyle invasion is low or moderate, the appropriate approach is to treat foals and yearlings every three months. Adult horses may be dewormed only twice a year. In the absence of large (migrating) strongyles, one treatment per year is sufficient, provided that faecal sample results do not indicate the need for another deworming and appropriate quarantine procedures are followed on the farm.
2. Migrating strongyles (large strongyles)
Large strongyles, such as Strongylus vulgaris, S. edentatus and S. equinus, are parasites that migrate within the horse’s body, damaging various organs. The larvae migrate through blood vessels, the liver and other tissues, leading to serious damage. S. vulgaris in particular is considered the greatest parasitic threat to horse health. Infection with large strongyles involves a longer disease incubation period, and treatment is crucial to avoid complications such as arteritis or other organ lesions.
3. Equine roundworms
Roundworms such as Parascaris equorum or P. univalens are another group of parasites that often affect younger horses, especially foals. They can reach up to 50 cm in length and may produce hundreds of thousands of eggs per day, contaminating the environment. Roundworms can lead to appetite problems, coughing and, in severe cases, intestinal obstruction. Proper treatment, including regular faecal testing, helps control the spread of this parasite.
Parasitological examination – learn more
4. Tapeworms
Tapeworms such as Anoplocephala perfoliata and Anoplocephala magna are also a considerable threat to horses. Infection with these parasites occurs on pasture through ingestion of mites, which are the intermediate hosts of Anoplocephala spp. Tapeworms may cause intestinal irritation, colic and, in some cases, damage to the digestive tract. Treatment involves the use of antiparasitic agents, and the best prevention is environmental control, especially pasture management.
5. Horse botflies
Horse botflies are insects that attack horses in summer, laying eggs on their skin. After hatching, the larvae enter the horse’s mouth and then the stomach, where they may cause inflammation of the mucous membranes. Botflies are less pathogenic, but they may cause pain and difficulty swallowing. Regular removal of botfly eggs from the horse’s coat and proper environmental management help reduce the risk of invasion.
6. Threadworm (Strongyloides westeri)
Threadworm is a parasite that most commonly affects young horses. Infection may occur through contact with contaminated skin or by ingesting mare’s milk containing infective forms of the parasite. In young horses, it may cause diarrhoea, loss of appetite and lethargy. It is worth following hygiene rules on pastures and using antiparasitic measures to minimise the risk of infection.
So how can parasitic invasions in horses be prevented?
The best way to prevent parasitic invasions is regular faecal testing and the use of preventive measures at appropriate intervals. It is worth maintaining pasture hygiene, monitoring the health of horses and, when necessary, using antiparasitic treatment. Remember to follow your veterinarian’s recommendations and avoid over-treating horses, so as not to promote resistance to deworming agents.
Take care of your horses’ health and remember that proper prevention can help avoid many health problems!
Explore our range of diagnostic tests.